ArturS web site

Linia startu

Start i przygotowania
Rybnicki Bieg Barbórkowy został w naszym klubie ustalony jako ostatni wspólny występ w 2009 roku. Niestety na mecie pojawiło się tylko dwóch Arturów (w tym ja ;] ), z ambitnym planem życiówki na 10km, co też się udało. Nie wiadomo było do końca co nas tam czeka, bo wypowiedzi często wzajemnie się wykluczały.
W przeddzień biegu pogodynka zapowiadała, że spadnie z nieba to i owo – nie pomyliła się, bo nieźle popadało, ale na szczęście kilka godzin przed biegiem i po nim. Temperatura powietrza ok 3-4°C, a na nieosłoniętych odcinkach całkiem zdrowo wiało, przez co trudno było się zdecydować co do garderoby. Jednak widok kilku „wymiataczy” ubranych w krótkie spodenki i koszulkę bez rękawów rozgrzało atmosferę – samemu w końcu biegłem w bluzie, bez wiatrówki, przez co później zostałem niezauważony przez własnych kibiców :-/ Moment startu był, jakby to powiedzieć, dość szeroki, gdyż dmuchaniec sięgał jedynie trochę do połowy szerokości jezdni, a ponad 400 zawodników stojąc gęsiego rozciągało się na dobre kilkanaście (więcej?) metrów. W momencie gdy ktoś postanowił ustawić się na linii, ale poza bramą (w końcu nie było chipów, więc w niczym to nie przeszkadzało) pociągnął za sobą ze 150 kolejnych, w tym mnie i Artura, z którym biegłem.

Nawrót w stronę rynku

Bieg
Po  wystartowaniu już po kilkuset metrach utworzył się już zgrabny sznurek biegaczy, który jeszcze został zaskoczony nagłym zwrotem na środku jezdni wokół małej metalowej bramki – w tym miejscu ogon peletonu miał ogromne możliwości skrócenia sobie dystansu, ale na szczęście wszyscy zachowali się sportowo i biegli jak należy. Tuż po przebyciu ok 2,5km ukazało się z pozoru niewielkie wzniesienie, o którym wspomniano kilka razy na forach. Pozory jednak myliły, bo ciągnęło się to przez kolejne 2km i chcąc utrzymać tempo na wierzchołku ledwo łapałem oddech, więc dla chętnych to taka przestroga na przyszłość aby brać to pod uwagę, bo może się skończyć kolką. Później już było miło, czasami z górki, czasami pod górkę. No prawie miło – od ok 7-8km można było się poczuć opuszczonym przez organizatora, bo nagle na jezdni pojawiały się samochody i motocykle – jeden z niecierpliwych kierowców tak jechał za mną tak blisko, że tylko czekałem aż zaczepię o niego piętami (oj, działoby się wtedy!). Przed metą czekał ostatni podbieg, gdzie z zaoszczędzonych sił można przegonić jeszcze kilku chętnych (lub dać się przegonić).

Podsumowanie
Z mojego punktu widzenia przez lekkie różnice wysokości trasa była ciekawa. Dystans był dość dokładnie zmierzony, bo Garminy wskazywały ok 10,02km – moja szalona Nokia podała o 200m więcej, co skorygowałem ręcznie. Plusem był również wysoki poziom sportowy. Z minusów organizacyjnych należy podać:

• pojawiające się na trasie pojazdy – mieszkańcy chyba nie mieli pojęcia o rozgrywanych zawodach
• bardzo długie oczekiwanie na ceremonię wręczenia nagród,
• brak pakietu startowego mimo 15-20zł wpisowego  – nawet numery startowe zabierano tym, którzy chcieli skorzystać z posiłku i herbaty
• zbyt mała ilość medali pamiątkowych, które w dodatku były rozdawana w niepojęty sposób
• kiepski pomiar czasu – zawodnicy razem przebiegający metę w wynikach mieli różnicę nawet o 5s

Z wypowiedzi na forach można odnieść wrażenie, że co roku poziom organizacji spada mimo rosnącej frekwencji. Jeśli komuś zależy na pamiątkowym medalu, a nie biega 10km poniżej 48 minut to nie ma co na niego liczyć – wraz z rosnącą liczbą zawodników za rok może to być 45min albo mniej. W regulaminie organizator podaje, że impreza służy popularyzacji biegów jako najprostszej formy aktywności fizycznej, w związku z tym medali powinno być za dużo a nie za mało, ewentualnie jak to się dzieje w wielu innych przypadkach, powinny być dosyłane pocztą. Wielu biegaczom, szczególnie tym meldujących się na mecie w pierwszej połowie,  na nim nie zależy, bo po latach startów mają ich dziesiątki. Jednak w biegu startują osoby, które dopiero zaczynają swoją biegową przygodę, a dla nich ten medal jest cholernie ważny. Nie tak dawno, bo w sierpniu sam debiutowałem w Blachowni i nie tylko wspaniała atmosfera, ale też te drobne upominki w postaci medalu, dyplomu i koszulki zachęciły mnie do dalszych startów. Pozostaje mieć nadzieję, że organizatorzy wezmą do siebie uwagi biegaczy i w przyszłym roku nie będzie tylu rozgoryczonych osób, bo w końcu sam bieg jest godny polecenia.

5 Bieg Barbórkowy Rybnik 2009 - zapis GPS

Wyniki i odnośniki do galerii na stronie MaratonyPolskie.pl